ஒரு வழியாக நோக்காடு
இம்சையிலிருந்து விடுபட்ட
மறு நிமிடமே வேலை
தேக்கம் வந்து
மனதில் புகுந்து கொண்டது.
இரண்டு நாட்களாகவது
சும்மா இருக்கலாம்
என்று நிணைத்த
எனக்கு வேலைகள்
தேக்கம் மனதில்
புகுந்து விட்டு
சும்மா இருக்க
விடாமல் துரத்தியது.
ஏற்கனவே..மருமகன்களிடம்
பொருப்பை ஒப்படைத்து
விட்டு இந்த
இம்சையிலிருந்த விடுபடலாம்
என்று நிணத்து
விடுபட்டு இருந்த
நேரத்தில் விடாத
இம்சைகள் பல
மொத்தமாக வந்து
தாக்கியது. அலோ,
இன்ன வேலை
கொடுத்து இவ்வளவு
நாளாகியது.இன்னும்
முடித்து கொடுக்கவே
இல்ல சார்.
போன் அடித்தால்
யாரும் எடுக்க
மாட்டுகிறார்கள் என்று
பலரும் சொன்னபோது
நான் எடுத்த
முடிவு அந்த
ஒரு மாதத்திற்குள்
சின்னா பின்னமாகிவிட்டது.
அந்த தொழிற்கூடத்திற்கு
நானே நிறுவனன்,
நானே தொழிலாளி
நானே கடனாளி
அனைத்திற்கும் நானே
பொறுப்பு என்று
பொட்டில் அடித்துவிட்டார்கள்.
அப்போதும் தேங்கிய
வேலைகளை விரைவாய்
முடித்து தற்க்காத்தேன்.
இப்போதும் இரண்டு
வார நோய்
அவதிக்குப் பின்
ஓய்வெடுக்க நிணைத்த
போது...பலர்
பலவிதமாக சொல்லிய
கடமையைய் செய்
பலனை எதிர்பாராதே..
என்று ஓதியதில்.. ...
எனக்கும் வேறு
போக்கிடம் இல்லாததை
சுட்டிக் காட்டியதாலும்
உடலும் மனமும்
நல்ல நிலையில்
இருக்கும்வரை அக புற
இம்சைகளை சகித்து..
ஓதுவார்கள் ஓதியதை
மனதில் கொண்டு
பலனை எதிர்பாமல்.
உழைக்க இருக்கிறேன்...
